geld zoeken en vinden

Voor, tijdens en na de wedstrijden werkt(e) het bestuur en de hele horde (eenheid, vlechtwerk volgens van Dale) losse medewerkers heelhard om centen te vergaren waarmee de voortdurende verbeteringen op en rond het veld werden -en nog steeds worden- bekostigd. Naast de coördinatie van een vereniging is dat een niet te onderschatten taak van een bestuur, geld zoeken... én vinden.

Eind de jaren '60 kreeg men van de Belgische Voetbalbond de opdracht om sponsors te zoeken. In ruil voor geld zou de naam van de sponsor langs de zijlijn groot geafficheerd worden en zouden de truitjes bedrukt worden met deze naam. Eén speler weigerde categoriek om aan deze commercie mee te doen en speelde in zijn eigen truitje.

Vloeren Julien Bury was de eerste, en lange tijd de enige sponsor van FC E. Moerbeke.

Foto v. ploeg in de eerste vloerenbury-truitjes (met Julien Bury, staand 2de van links, erbij)

Het was ook eind de jaren '60 dat de voetbalclub startte met hun 'Zomerfeesten' in een tent op het Moerbekeplein. Gemakshalve verkoos men enkele jaren later de tent op het terrein van de club op te stellen.

's Nachts werd er gewaakt in de tent. Al was dat niet echt nodig want de laatsten gingen naar huis bij het krieken van de dag en de eersten kwamen reeds vroeg in de morgen naar de tent. Vaste nachtwacht was landloper Tuur, in ruil voor een paar dagen dak boven zijn hoofd en enkele pinten uiteraard. na de zomer zag men Tuur niet meer in Moerbeke. Als hij nog wat  geld over had, spoelde hij dat door in een of ander toilet om het statuut van 'landloper' terug te krijgen waardoor hij de winter in Merksplas kon doorbrengen.

er werd een hitlijst-artiest geafficheerd op zaterdagavond en een gevestigde waarde op zondag. Rocco Granata was in 1969 de eerste van een lange rij artiesten die volk naar de tent moesten lokken. John terra was in 1982 de laatste. Joe Harris 'drinkrode wijn, enz/ was de favoriet van Jacqui De Bruyne (den bakker) en stond 10keer op de affiche. Als hij een hit had kwam hij op zaterdagavond , andere jaren kwam hij op zondag als gevestigde waarde. Deze Vlaamse zanger was een enorme publiekslokker, bij zijn optredens zat de tent elke keer afgeladen vol zodat de club ruimschoots uit de kosten geraakte.

v.l.n.r. joe Harris, Jacqui De Bruyne en Lieven De Geyter

Voor de zomerfeesten had FC E. Moerbeke veel te danken aan Hubert De Taeye (zoon van Maria Broeck), die bij Van Den Heuvel - Watneys werkte.

Hubert zorgde ervoor dat de brouwerij heel wat logistieke steun gaf aan de voetbalclub. Elkeen herinnert zich nog de bierpotachtige glazen met het rode biertonnetje, 'Red Barrel' op, menigeen had een rood tonnetje als sleutelhanger. Hij zorgde ervoor dat ze een moderne tapuitrusting konden gebruiken. Nu, 40 jaar later is dat de gewoonste zaak van de wereld maar toen zal dit wel heel vooruitstrevend geweest zijn want het werd zelfs op de affiche vermeld.

Lieven De Geyter, bestuurslid in deze gouden tijden, herinnert zich het zwoegen bij het opzetten en afbreken van de tent. Het Moerbekeplein was gedurende meer dan een week de tweede thuis van de bestuursleden.

Velen offerden er een week van hun jaarlijks verlof aan op.

Zoiets doet men niet voor iets dat men met tegenzin doet. Zoiets doet men omdat men daar op dat moment enorm van geniet. Ook al is het hoofdthema 'werken' toch geeft het zien van zoveel publiek, het tellen van het welverdiende geld en vooral het samenhorigheidsgevoel van dat moment een enorme kick om voort te doen. Achteraf is men uiteraard moe maar voelt men zich voldaan.